Gisteren zijn Steven en Hannelore trotse ouders geworden van hun 2^de zoontje Thor. We wensen hen samen met grote broer Lars het allerbeste toe en dat ze samen mogen genieten van een mooie toekomst!!

Ondertussen is Steven begonnen met de voorbereidingen voor komend seizoen. Na een korte rustpauze hervatte hij reeds de trainingen op fiets. Ook volgend seizoen blijft Steven actief bij het team van Willems Veranda’s en Accent jobs. De ploeg onderging weliswaar een kleine naamsverandering, nl Accent.jobs-Veranda Willems.

De ploeg toont nu al ambitie naar volgend jaar en haalde ondermeer Leif Hoste binnen.

Laat ons hopen dat Steven zich zonder problemen kan voorbereiden tijdens de eindejaarsperiode zodat hij klaar is voor het seizoen 2012.

We wensen iedereen alvast prettige feestdagen toe en fantastisch jaar 2012.

Het seizoen 2011 zit er al een tijdje op en het nieuwe staat stilaan voor de deur. Ik heb nog een beetje vakantie maar het voedingsregime wordt alweer een beetje strakker. Veel veranderd er niet in het team voor volgend jaar qua materiaal of renners, maar dat hoeft ook niet want ik voel me goed in de omgeving van Accent.jobs - Veranda's Willems.

Het enige wat ik en Kurt zullen proberen veranderen is de opvolging van de website. We konden dit jaar bijzonder weinig aan de website veranderen omdat de webmaster ons zwaar in de steek heeft gelaten. We proberen te werken aan een oplossing zodat we volgend jaar opnieuw uitslagen/foto's/etc ... kunnen uploaden.

Na de valpartij in de enecotour hervatte Steven zijn seizoen in de wedstrijd te Mere. Het was afwachten hoe het zou verlopen met de knie. De wedstrijd kende tradiotioneel wat aanvallen, maar nooit slaagde een groepje er in om weg te rijden van het peloton.

Steven ondervond weinig of geen last van zijn knie en reed de ganse wedstrijd vlot mee in het peloton.

De wedstrijd draaide uit op een massasprint en het was ploegmaat Gregory Habeaux die de snelste was van het pak. Het podium werd vervolledigd door Pieter Ghyllebert en Alexander Krieger.

Steven reed de laatste kilometer met een gebroken zadel en werd 74 ste.

Slecht nieuws omtrent de blessure van Steven na zijn valpartij in de eneco tour. De pijn in de knie is nog steeds te hevig om dinsdag van start te gaan in Heusden. In de plaats daarvan moet Steven onder een MRI-scan voor verder onderzoek aan de knie.

Laat ons hopen dat de blessure meevalt, zodat Steven alsnog zijn seizoen kan afsluiten in het peloton.

De Eneco tour eindigde voor Steven al snel in mineur. Hij had grote verwachtingen, maar een valpartij in de eerste etappe bracht roet in het eten.

Daags voordien startte de eneco tour met de proloog. Steven reed een behoorlijke tijdrit en deed er 42 sec trager over dan winnaar Taylor Phinney. Boasson Hagen en Millar vervolledigden het podium op de eerste dag.

De eerste rit in lijn, met een afstand van 192 km, kende al snel een traditionele vlucht van 6 renners. Ze kregen een maximale voorsprong van 9 minuten. De sprintersploegen zetten zich op kop en de voorsprong ging snel naar beneden. Rabobank probeerde nog een waaier te trekken, maar het peloton bleef bijeen. In de nerveuse aantocht naar sprint, gebeurde 1,5 km voor de sprint een valpartij waarbij Steven ook betrokken was. In de sprint van nog een 20 tal renners, toonde Greipel zich de sterkste voor Galimzyanov en Farrar.
Steven kon de wedstrijd nog uitrijden en op het eerste zicht bleef de schade beperkt tot schaafwonden.

Op dag 3 reden de renners van Aalter naar Ardooie. Steven tekende, na zijn valpartij van daags voordien, het wedstrijdblad en vertrok mee om de 173,7 km af te leggen. De rit kende opnieuw een lange vlucht en nadien wat aanvallen, maar de sprintersploegen hielden opnieuw controle over de wedstrijd. Winnaar was opnieuw Greipel deze keer voor Farrar en Boasson Hagen.

Steven verliet in de laatste wedstrijdhelft de wedstrijd omdat hij te kampen kreeg met hevige pijn aan de knie. Jammergenoeg bleef zijn valpartij dus niet enkel bij schaafwonden. Na controle bij de dokter, bleek dat hij met kneuzingen aan de knie zit.
Al bij al valt de schade goed mee en start Steven dinsdag in Heusdenkoers.

Na amper 20 km raakte een kopgroep van dertien voorop. In de finale overleefden acht renners, maar na een aanval van David ...Boucher brak de kopgroep in twee. Enkel Caethoven, Haynes, Patrick Cocquyt en Guillaume Van Keirsbulck hadden een antwoord in huis op de aanval van Boucher.

In de slotronde probeerden Cocquyt, Boucher en Van Keirsbulck weg te komen, maar Haynes had de juiste troefkaart op zak. De 37-jarige Brit straalde nadat hij zijn eerste zege van het seizoen had geboekt. Steven werd voor de tweede keer Oost-Vlaams profkampioen.

Verslag van Steven: ‘Ik verbruikte veel energie, want in de tweede ronde raakten we voorop en het was voortdurend boksen om het peloton op afstand te houden. In de slotronde ontbrak het me aan frisheid om de koers te controleren. Ik counterde vier keer, maar ik reed mezelf in de vernieling als ik ook nog eens Haynes ging halen. Een tweede plaats is toch ook mooi.'

Gisteren kende de TRW zijn slotrit met aankomst op de muur van Thuin. De overwinning ging er naar Greg Van Avermaet die tevens ook de eindwinnaar is van deze 5-daagse.

Drie van de vijf etappes liepen uit op een massasprint waar Ladagnous, Bennati en McEwen telkens de sterksten bleken. De ritten met aankomst omhoog werden gewonnen door de tweede in de eindstan Van Leijen en de latere eindwinnaar Van Avermaet.

Steven reed deze TRW onopgemerkt uit. Na een periode van rust, deed hij vooralterug ritme op om zich klaar te stomen voor het laatste luik van dit seizoen.

Met het oog op de nakende kampioenschappen biedt Halle-Ingooigem de ideale gelegenheid om de conditie een laatste keer aan te scherpen. De tweehonderd kilometer lange wedstrijd ging op zoek naar een opvolger voor Jurgen Van De Walle, die de twee vorige edities won.

De vroege vlucht bestond uit een vijftiental renners, waaronder veldrijder Bart Wellens. Gaandeweg werd die groep gereduceerd tot zeven man: Jürgen Roelandts, Jens Keukeleire, Nikolas Maes, Dimitri Claeys, Pieter Vanspeybrouck, Johnny Hoogerland en William Bonnet.

Gianni Meersman onderscheidde zich in de achtergrond. Eerst naderde hij met drie anderen tot op de kopgroep, om nadien met de steun van Steven Caethoven, Guillaume Van Keirsbulck, Frederik Veuchelen, Mickael Delage en drie anderen wel de sprong te kunnen maken.

Niet veel later waren Meersman, Van Keirsbulck, Veuchelen, Vanspeybroeck en Roy Curvers de enig overgebleven koplopers. Vanuit het fel uitgedunde peloton probeerden Nick Nuyens en Greg Van Avermaet - voor de gelegenheid in een nationale ploeg - nog orde op zaken te zetten.

Laatstgenoemde kwam in het gezelschap van Pieter Jacobs en Laurens De Vreese nog aansluiten, maar net op dat moment was Curvers ervanonder gemuisd. De 31-jarige Nederlander van Skil-Shimano bleef na een solo van anderhalve kilometer vooruit en vierde zijn allereerste zege bij de profs. Jacobs werd tweede, Meersman won de sprint voor plek drie.

Na het wegspringen van de 5 koplopers, liet Steven begaan en liet zich volledig uitzakken. Hij werd 85 ste.

Voor de laatste keer stond vandaag de GP Frans Melckenbeeck plaats en dit in Lede. De wedstrijd verliep grotendeels in de regen en bestond vooral uit ontsnappingen die telkens tot niets uitdraaiden. Met nog 2 ronden te gaan, ontstond er een kopgroep van 12 renners. Steven was attent aan het koersen en zat er bij.

In de laatste ronde halveerde de kopgroep en 6 man ging sprinten voor de zege. Steven haalde het ruim voor John Degenkolb en Jérôme Baugnies.

Met deze overwinning komt Steven al op een seizoensaantal van 4 zeges.

Daags na de mooie overwinning in Terneuzen zette Steven zijn zinnen op de wedstrijd te Borsbeek.

Halfweg koers geraakten 25 renners weg uit het peloton. Steven miste de trein en ging in de achtervolging met een groepje van 7 renners. De kloof kon nooit gedicht worden. Ondertussen werd het peloton uit koers genomen en paar ronden nadien ook het groepje van Steven. Hij zelf stapte een ronde eerder af omwille van vermoeidheid.

Hieronder het verslag van deze rittenkoers door Steven zelf opgesteld.

Proloog teVlissingen (3,8 km)

Een proloog specialist zal ik nooit worden, zeker niet onder natte omstandigheden. We kregen in Vlissingen een bochtig parcours af te werken op puzzelsteentjes en ik besloot dan ook om geen enkel risico te nemen. Ik warmde me op zoals het hoorde maar ik kreeg tijdens de proloog nooit een goed ritme en had het gevoel dat m’n tijdritfiets met mezelf op weg was ipv ik met hem. Jos Van Emden smeerde me zo maar eventje 37” aan m’n broek op 3,8 km. De volgende keer ga ik toch iets steviger door de bochten.

1^ste rit Middelburg – Goes (193 km )

Ik had vanaf de start een goed gevoel in de benen en draaide op de kasseistrook 2x goed vooraan op maar de wind zat helemaal verkeerd om daar de wedstrijd te doen ontploffen. We reden goed als blok en hadden dan ook in ieder ontsnapping iemand mee zodat we de wedstrijd nooit zelf in handen moeten nemen. Zoals te voorzien was, draaide deze rit uit op een massasprint waar ik me vol zou ingooien maar op 2 km van de aankomst tikte Sven Jodts m’n achterwiel aan en trok zo m’n versnellingskabel los waardoor ik vleugellam was in de sprint en eindigde op de 45^ste plaats.

2^de rit Terneuzen – Terneuzen (196 km)

Door het wegvallen van de kermiswedstrijd in Boekhoute is de 2^de rit in de Delta Toer m’n nieuwe thuiswedstrijd geworden, onnodig te zeggen dat ik heel gemotiveerd was voor deze etappe die ik geblinddoekt kon afwerken. Op iedere kasseistrook zat ik mooi vooraan en zag ik ook echt op m’n gemak terwijl achteraan de deur openstond. In de plaatselijke ronden te Terneuzen raapten we de vroege vluchters met Bram en Rob op en een nieuwe massasprint zat eraan te komen. Rabobank trok vol aan voor Theo Bos, maar op 300m van de aankomst begon ik de sprint aan de andere kant van de weg. Het was ver, heel ver en tegenwind maar ik voelde niemand komen en zo boekte ik 1 van de mooiste zege’s uit m’n carriere. Na de wedstrijd reed ik nog met de fiets huiswaarts en had zo 230 km in de benen.

De ronde van Luxemburg sloot vandaag af met de 5 de etappe. De eindzege was voor Linus Gerdemann. Hij legde de basis voor zijn eindwinst in de 2 de etappe toen hij in de lastigste rit, solo over de eindstreep kwam. Verder waren er nog dagzeges voor Appollonio en Feillu.

Steven miste wat wedstrijdkilometers om mee te spelen voor een overwinning. Het was 4 dagen afzien om terug in conditie te komen. In de laatste etappe stapte Steven uit de wedstrijd.

Vandaag stond de eerste echte rit op het programma. Een rit over 192,8 km in zomers weer.

Drie renners gingen in de aanval. Team Leopard controleerde de wedstrijd en alles kwam weer samen. Een sprint zou de winnaar bekend maken. Steven zat goed geplaatst, maar raakte 700 m voor de meet de aansluiting met de kop kwijt en reed als 47ste over de streep.
Winnaar werd Denis Galimzyanov voor Greg Henderson en Davide Appollonio.

De dag van de uitvaart van de betreurde Wouter Weylandt, stond de koers te Puivelde op het programma.

Voor Steven was het afwachten hoe de benen gingen reageren na een voor hem emotioneel weekend.

De wedstrijd kwam op gang met wat aanvalspogingen. Op 13 ronden voor het einde, glipte Steven samen met ploegmaat Jaco Venter mee in een ontsnapping van 5 renners. Het 5-tal kreeg max 25 sec bonus en werd snel terug ingelopen.
Half weg koers leek een compacte groep de juiste trein gevonden te hebben. De kopgroep kende echter geen renners van Topsport Vlaanderen en de ploeg zette de achtervolging in. Steven zat constant attent voorin het peloton te volgen. De hergroepering was een feit en in de voorlaatste ronde viel de definitieve beslissing. 31 renners scheidden zich af en gingen uiteindelijk sprinten voor de overwinning.

Steven kwam als eerste door de laatste bocht en gaf zijn positie niet meer uit handen. Hij kwam als eerste over de streep en behaalde zo een zeer knappe derde overwinning van het seizoen. Van Staeyen werd tweede en Stallaert finishte als derde.

Dikke proficiat aan Steven!!

Dit weekend kwam Steven aan de start in 2 wedstrijden uit het kermiskoerscircuit. Zaterdag vond Houthalen - Helchteren plaats en zondag stond de wedstrijd in Verrebroek op het programma. We wedstrijden werden gewonnen door Niko Eeckhout en Gediminas Bagdonas. In beide wedstrijden stapte Steven uit de wedstrijd.

Woensdag staat de wedstrijd in Puivelde op het programma.

De Duitser Marcel Kittel (Skil-Shimano) heeft de Vierdaagse van Duinkerke in stijl afgesloten. De sprinter won na de eerste, tweede en derde ook de laatste etappe. De eindzege is voor de Fransman Thomas Voeckler.

6 renners mochten bijna de hele rit voorop rijden tot Léopard en Europcar de jacht in zetten. In de laatste kilometer smolt alles samen en eindigde de wedstrijd op een massaspurt.

Steven spurtte mee naar een 13de plaatse en in het eindklassement staat hij op de 53ste plaats.

Net als vorig jaar moest dag vier een definitieve vorm geven aan het klassement in Duinkerke. Plaats van gebeuren was opnieuw Kassel. Daar werden na een tocht vanuit Hazebroek negen plaatselijke ronden over een pittige omloop van dik veertien kilometer voorgeschoteld.

Veel animo van bij het begin van de rit. Verschillende grote groepen probeerden vroeg weg te rijden en brachten daarbij leider Marcel Kittel in de problemen. De drievoudige ritwinnaar vocht voor wat hij waard was, maar zou zich in de finale dan toch gewonnen moeten geven.

Sven Nys, Kevin De Weert en Joost van Leijen reden uiteindelijk het meest aantal kilometers in de aanval, maar werden in de aanloop naar de finale vervoegd door nieuwe krachten. Eerst kwamen Morgan Kneisky, Davy Commeyne en Johan Monbaerts aansluiten.

Laatstgenoemde ging even later solo, maar werd nadien op de nek gevallen door een elitegroepje met Thomas Voeckler, Pierrick Fédrigo en Zdenek Stybar. De wereldkampioen in het veldrijden kon een eerste versnelling van Voeckler nog parreren, maar de tweede aanval van de Franse kampioen net voor de laatste ronde was de goeie.

Voeckler bouwde nog een serieuze voorsprong van meer dan anderhalve minuut uit. Zonder pech is ook de eindzege binnen. Laurent Pichon en Stybar legden zowel in de rit als de stand beslag op de dichtste ereplaatsen.

Steven werd gelost in de laatste ronde en kwam als 61 ste over de streep. In de stand staat Steven op de 56 ste op 14 min 32 sec

Een vroege ontsnapping kreeg in de beginfase van de etappe geen vrijheid. De Nederlandse kampioen werd gevat, waarna een nieuwe groep het probeerde.
De kopgroep kreeg vier minuten voorsprong en leek even te gaan vechten voor de ritzege.

Toch kwam alles weer terug en was alles te herdoen. De mannen van Skil-Shimano bereidde met succes de spurt voor in dienst van Kittel, die al zijn derde overwinning op rij boekte.

Yauheni Hutarovich strandde op de tweede plaats voor Denis Galimzyanov. Kittel start morgen als leider in de op papier zwaarste etappe.

De ploeg van Steven raakte in de voorbereiding van de sprint wat ingesloten en de kans op een dichte ereplaats of overwinning was weg. Hij strandde op een 26 ste plaats.

De tweede rit uit deze Vierdaagse van Duinkerke liep over een afstand van 166 kilometer en twee korte hellingen van Douai naar Iwuy.

4 renners reden weg bij kilometer 19 en kregen van het peloton een maximale voorsprong van bijna drie minuten.

Skil-Shimano rook een nieuwe ritzege, hield het tempo in het peloton strak en reed de kloof bij het opdraaien van de lokale ronden alweer dicht.

Er ontstond een nieuwe kopgroep van dertien, met onder andere Filippo Pozzato en Zdenek Stybar, maar onder de boog van de laatste vijf kilometer kwam alles weer samen.
Net als gisteren werd er gespurt voor de zege en opnieuw was de 22-jarige Kittel de snelste voor Aidis Kruopis en Michael Van Staeyen.

Steven zat ideaal in de sprint maar voor hem haakten 2 renners in elkaar waardoor hij in de remmen moest gaan. Hij werd alsnog knap 6 de.

Morgen start Steven in de rode leiderstrui van het puntenklassement waarin hij op de tweede plaats staat. Het klassement wordt aangevoerd door Kittel, maar deze gaat van start met de algemene leiderstrui.

Vandaag startte Steven in de vierdaagse van Duinkerke. Een rittenwedstrijd over 5 ipv 4 etappes. De eerste etappe was er één over een afstand van 180,6 km.

Er probeerden verschillende renners weg te komen, maar pas na 80 kilometer slaagde de eenzame Stefano Borchi er in om meer dan een halve minuut bij elkaar te fietsen. Borchi kreeg uiteindelijk zeven minuten cadeau, maar was bij het opdraaien van de lokale ronden wel een vogel voor de kat. Katusha, Leopard en Skil-Shimano maakten het tempo.

De Italiaan strandde uiteindelijk op 16 kilometer van de streep. In de massasprint die volgde was de 22-jarige Kittel, die eerder op de dag al twee tussensprints won, veruit de snelste. Denis Galimzyanov werd tweede voor Giacomo Nizzolo.

Steven mengde zich mee in de sprint en reed zich naar een mooie 8 ste plaats.

5 renners gaven de 200 kilometer lange wedstrijd kleur. Hun vroege vlucht droeg niet tot het einde, want op goed 70 kilometer van de streep kwam een compact peloton weer aansluiten.

Daarna bleef de wedstrijd lang gesloten. Het peloton scheurde een eind verderop wel in enkele stukken. Favoriet Mark Cavendish miste de boot en zou geen aanspraak maken op de zege.

Er kwam een groep van pakweg 20 renners tot stand. Maar ondanks de goede verstandhouding kwam een uitgedunde groep weer terug en werd er in Frankfurt gespurt.

Degenkolb was de snelste van het pak en verwees Baugnies en Matthews naar plaatsen twee en drie.

Steven reed met een gans pak anderen, de wedstrijd niet uit.

De wedstrijd kwam op gang door een traditionele vroege ontsnapping. Na een tijdje het sein voor het peloton om te jagen achter de koplopers. En dat resulteerde in een samensmelting.
Steven was uiteindelijk mee in de goede vlucht. De koersdirecteur werd uit koers gezete en in de chaos van de wedstrijd kwam Steven op 40 km van de streep zonder drinken te zitten. Met als gevolg dat de krampen hem in de slotfase parten speelden. Er volgen nog een paar ontspanning maar meedoen voor de overwinning werd dus moeilijk en hij reed uiteindelijk als 28 ste over de streep.

De overwinning ging naar Vincent Jérôme voor Will Routley en Arnold Jeannesson.

Halfweg koers ging Steven mee met een vlucht van 11 renners. Ze kregen een maximum voorsprong van 31 sec. Het peloton liep niet begaan en haalden ze terug.

In de finale van de wedstrijd bleven uiteindelijk nog een 50-tal renners over. Steven reed constant attent voorin en probeerde in de laatste ronde nog een alles of niets jump naar de overwinning. Hij werd echter 1500 m voor de meet ingelopen en zette zich dan op de kant. Hij werd uiteindelijk 48 ste.

Winnaar werd Romain Feillu voor Armindo Fonseca en Sandy Casar

De wedstrijd kwam opgang met een ontsnapping van 5 renners. Het was meteen de goeie vlucht. De drie reden de ganse wedstrijd op kop. Maar een jagend peloton haalde in de 5 plaatselijke ronden de koplopers terug in.

Een massasprint was dus in de maak en het was Jimmy Casper die de wedstrijd voor de vierde keer op zijn naam zette. Het podium was compleet met Romain Feillu en Aidis Kruopis.

Steven zat goed geplaatst in de aanloop naar de toch wel gevaarlijke sprint, maar werd gehinderd door een duwende mederenner. Hierdoor kwam Steven als 18 de over de streep, maar er zat veel meer in.

Ter vervanging van ploegmaats Sjef De Wilde en Stefan Van Dijk, moesten Steven en James Van Landschoot de ploeg aanvullen in deze wedstrijd.

De wedstrijd werd op gang getrokken door een aanval van 5 renners. In het peloton zetten de mannen van Vacansoleil en Team Willems-accent zich op kop. De koplopers werden ingerekend en bij ingaan van de plaatselijke ronden ontsnapten 11 renners, waaronder ook Steven. De kopgroep viel uiteindelijk uiteen en 5 man bleven voorop. Steven had te maken met krampen en werd mee in gelopen door het peloton.

De winnaar werd Bert Scheirlinckx voor Marco Marcato en Ben Hermans.
Steven reed de wedstrijd uit als 64 ste.

De 99e editie van de Scheldeprijs kende naar traditie hetzelfde koersverhaal. Een groep, met dit keer David Boucher, Stevens ploegmaat Dieter Cappelle, Adriano Malori, Baptiste Planckaert en Vladimir Isaichev, gaf de wedstrijd kleur, waarna de ploegen van de sprinters het initiatief namen.

Het vijftal kreeg een maximale voorsprong van om en bij de vijf minuten cadeau. In het peloton werd tempo gemaakt door de mannen van Cavendish, die vooruitzicht had op een derde zege en daarmee mederecordhouder kon worden naast ene Piet Oellibrandt.

Met nog twintig kilometer te gaan kwam alles terug, waarna een massasprint onafwendbaar bleek.
De laatste kilometer verliep vervolgens ook niet vlekkeloos. Weylandt en topfavoriet Farrar haakten in mekaar en gingen tegen de grond. Cavendish keek niet om en spurtte met de vingers in de neus naar zijn derde overwinning in de Scheldeprijs in vijf jaar tijd. Denis Galimzyanov en Yauheni Hutarovich maakten het podium compleet. Stevens ploegmaat Stefan Van Dijk werd vierde.

In de valpartij tijdens de eindsprint raakte ook Stevens ploegmaat Sjef De Wilde betrokken. Hij raakte zwaar gewond aan het hoofd en de ruggenwervels. We wensen hem een spoedig herstel toe.

Steven reed de ganse wedstrijd mee in het peloton en kon goed meedraaien in de kop van het peloton tijdens de finale. Hij kon de valpartij ontwijken en reed als 28 ste over de streep.

Morgen rijdt Steven ook de GP Pino Cerami. Dit is een wijziging in zijn agenda.

Pas na een verschroeiend eerste uur, waarin er vijftig kilometer werd afgelegd, slaagden vijf renners erin te ontsnappen: Roger Hammond, Jeremy Hunt, Stefan van Dijk, Mitchell Docker en Sébastien Turgot. Het peloton liet eindelijk begaan en kreeg acht minuten aangesmeerd.

Rond halfkoers probeerde een omvangrijke groep met renners van de tweede weg te rijden, maar lang duurde dat liedje niet. Pas bij de beruchte reeks Oude Kwaremont-Paterberg-Koppenberg werd een eerste keer het kaf van het koren gescheiden. Alle favorieten waren mee met een groep van een man of twintig, met uitzondering van Stijn Devolder en Nick Nuyens.

In de daaropvolgende fase kwamen zij en een rits anderen echter weer aan de oppervlakte. Ondertussen waren Sylvain Chavanel en Simon Clarke op en over de vroege vluchters gegaan. Even later kregen ze de steun van Lars Boom en Edvald Boasson Hagen, maar nog een eindje verderop was de Fransman van Quick Step er alleen vandoor gegaan.

Tom Boonen zat zo in een zetel, maar hijzelf liet op 43 kilometer van de streep de koers helemaal ontploffen. Samen met Cancellara en Filippo Pozzato reden ze naar een groepje met onder meer een actieve Greg Van Avermaet en Björn Leukemans, die even aan konden pikken. Tot Cancellara op de Leberg al zijn duivels ontbond en aan zijn gevreesde raid begon.

Tien kilometer verderop kwam hij bij Chavanel, die meteen aan het wiel ging zitten. De Zwitser trok er zich weinig van aan en ging door op zijn elan. Hij bouwde een voorsprong van een minuut uit op een weer omvangrijke groep. Vooral het BMC Racing Team van Van Avermaet en Ballan nam daar de achtervolging op zich, maar de koers leek voorbij.

Tot de beruchte Muur van Geraardsbergen opdoemde. Het tempo van Cancellara lag niet bijster hoog en tot eenieders verbazing kwamen de andere favorieten weer in beeld. Op de top van de Muur waren Philippe Gilbert, Alessandro Ballan en Björn Leukemans helemaal komen aansluiten. In de aanloop naar de Bosberg kwamen daar Boonen, Juan Antonio Flecha, Nick Nuyens, Geraint Thomas, Staf Scheirlinckx, George Hincapie en Sebastian Langeveld bij.

Gilbert maakte van de laatste helling gebruik om zijn aanval te plaatsen. De kopman van de Lottoploeg reed honderd meter weg van het versplinterde gezelschap, maar alles kwam weer samen. Na een paar pogingen van Ballan en Langeveld plaatste Cancellara met nog goed drie kilometer te gaan een ultieme aanval. Weer Chavanel én Nuyens glipten mee.

De drie bleven uit de greep en mochten sprinten om winst. Cancellara merkte een late jump van Boonen op en ging van ver aan, maar werd geremonteerd door Nuyens. De Belg sprintte verstandig aan de kant van de weg en slaagde erin een balende Chavanel net af te houden.

Steven probeerde in de aanvangsfase verschillende keer weg te glippen uit het peloton. Telkens werden de aanvallen te niet gedaan door een jagende groep. Toen de uiteindelijke ontsnapping vertrokken was met ploegmaat Van Dijk, hielp Steven nog Staf Scheirlinckx in de aanloop naar de Kwaremont en aan de Koppenberg stapte hij uit de wedstrijd.