De eerste etappe  over 169,6 kilometer bracht de renners van Dunkerque naar Coquelles. Een groep van vijf gaf de wedstrijd lange tijd kleur en kreeg een voorsprong van meer dan zeven minuten cadeau. In de finale kwam alles zoals verwacht weer samen. De wind speelde een grote rol en zorgde later zelfs voor verbrokkeling. Een groep van een man of tien reed samen naar de streep. De zege ging met veel gemak naar Degenkolb. De Duitser reageerde in de laatste kilometer attent op de late uitval van Thomas Voeckler, de titelverdediger, en sprintte daarna sneller dan Napolitano en Fédrigo. Steven kwam over de streep in de buik van het peloton en werd 101^ste op 38 sec

Dag 2 van de ronde werd terug een etappe voor de sprinters. Een kwartet renners gingen er kort na de start in Berck-sur-Mer vandoor. Uit de greep van het peloton blijven zou niet lukken, want ruim voor de aankomst in Montreuil volgde alweer een hergroepering. De renners van Omega Pharma-Quick Step probeerden in de finale een waaier op te zetten en het peloton aan flarden te rijden. Dat leek in eerste instantie te lukken, maar de wind was lang niet krachtig genoeg. Opnieuw kwam alles samen en eindigde de rit op een sprint.  Stybar zat in de beste positie naar de laatste bocht, maar Degenkolb was de Tsjech daar te slim af. De Duitser kwam op het gepaste moment uit het wiel en boekte zijn tweede ritzege op rij. Het podium werd vervolledigd door Stybar en Pineau. In het klassement loopt Degenkolb verder uit. Steven werd  40^ste met de zelfde tijd als de winnaar.

Het derde luik was een etappe op Belgische bodem. De start werd gegeven in Poperinge, de aankomst lag 178 kilometer later in deelgemeente Reningelst. Een vlucht van zes domineerde. Ze vonden elkaar kort na de start en kregen van het peloton een grote voorsprong cadeau. Ondanks de aanwezigheid van Engoulvent, in het klassement binnen de minuut van leider John Degenkolb, kwam de achtervolging pas heel laat op gang in het peloton. De vluchters waren een vogel voor de kat.
Op drie kilometer van het einde ging Engoulvent er samen met Lalouette vandoor, die hij in de sprint makkelijk het nakijken gaf. Jarrier werd op twintig seconden van de winnaar derde. Engoulvent werd tevens de nieuwe leider. Steven zat vooraan het peloton en werd 18^de op 1 min 45 sec in peloton.

Tijdens de voorlaatste rit reed het peloton over een afstand van 183 kilometer van Gravelines naar Cassel. Daar moesten nog verschillende lokale ronden worden afgewerkt. De finale brak open met een aanval van Damien Gaudin en Niki Terpstra. Leider Engoulvent offerde enkele mannetjes op, haalde het duo terug.
Jérôme Pineau, Zdenek Stybar en Voeckler gingen er in de op een na laatste ronde vandoor. Het kalf leek verdronken, maar iedereen, inclusief de roze Engoulvent, kwam in de laatste tien kilometer toch weer terug. Stybar spaarde zijn krachten op en ging dan nog maar eens op twee kilometer van het einde. De Tsjech nam aanvankelijk Carlos Alberto Betancur op sleeptouw, maar loste die op de laatste helling. Niemand kwam nog terug en zo boekte hij zijn eerste zege op de weg. Betancur werd tweede, favoriet Voeckler eindigde derde. Engoulvent blijft leider. Steven zat in deze lastige etappe in de eerste grote groep en werd 51^ste op 5 min 25 sec.

De laatste etappe richting Duinkerke werd vooral gekleurd door het slechte weer. Omega Pharma-Quick Step probeerde via waaiers de eindzege nog op naam te krijgen van Zdenek Stybar, maar het werd snel duidelijk dat Jimmy Engoulvent zich niet meer zou laten verrassen. Dus kregen vroege vluchters nog eens de kans om zich in de kijker te rijden. Vier renners gingen samen op pad. In de finale kregen ze nog extra steun van nog een aansluitend duo, maar het peloton hield alles onder controle en stuurde aan op een massasprint. John Degenkolb leek in de laatste rechte lijn op weg naar zijn derde ritzege, maar op de streep was het Matteo Pelucchi die mocht juichen.  De derde plaats was voor Danilo Napolitano. Jimmy Engoulvent gaf zijn leiderstrui niet meer uit handen en won deze Vierdaagse. Steven reed de laatste etappe uit als 38 ste in het peloton. In het eindklassement werd  42^ste  6 min 59 sec.

1 mei betekent in wielerland traditooneel de dag van de Duitse eendagskoers die tot over een paar jaar bekend stond als de Rund um den Henninger Turm. Een wedstrijd van 200 km.

Een vlucht van zes kleurde de wedstrijd. Met de finale in zicht veranderde de kop van de koers verschillende keren, tot tijdritwereldkampioen Tony Martin alleen op kop reed. De Duitser, toe aan zijn eerste koers drie weken na zijn zware val op training, ontsnapte op 45 kilometer van het einde. Twintig kilometer verderop kreeg hij het gezelschap van het Sergey Firsanov en het Liquigas-duo Dominik Nerz en Moreno Moser.

Het eerste achtevolgende pelotonnetje kwam te laat en de vier mochten strijden om winst. In de slotkilometer plaatste Moser de eerste en meteen goeie aanval. Nerz stopte perfect af en maakte het feest nog compleet met een tweede plaats. Sergey Firsanov werd derde.

Steven lostte de rollen na een 150 km. Het peloton lag in verschillende groepen uiteen. Enkel de koplopers en de eerstachtervolgende groep mochten de wedstrijd van de jury uitrijden. Steven en co werden dus uit koers gezet. 34 renners staan vermeld op de wedstrijduitslag.

Na de Amstel Gold race stond Steven aan de start in de Waalse Pijl. De wedstrijd kende een lange vlucht van 2 renners nl Dirk Bellemakers en Anthony Roux.

Na inlopen van de kopgroep regende het nog aanvallen, maar telkens werden de pogingen teniet gedaan. Een compacte groep begon aan de slotklim. Hier toonde Joaquim Rodriguez zich de sterkste. Hij kwam met lichte voorsprong als winnaar over de streep. Het podium werd vervolledigd door Michael Albasini en Philippe Gilbert.

Steven voelde al snel dat het vandaag een zware dag zou worden. De benen voelden zwaar aan en hij stapte al vrij vroeg uit de wedstrijd.

Vandaag stond de Amstel Gold Race op het programma. Voor Steven is dit de eerste maal in zijn carrière dat hij aan deze wedstrijd deelneemt.

Negen man koos voor de vroege vlucht. Thuisrijder Michel Kreder, Sébastien Delfosse, Eliot Lietaer, Peio Bilbao, Romain Bardet, Cédric Pineau, Alex Howes, Simone Stortoni en Steven. Ze ontsnapten na een uur wedstrijd en reden maximaal dertien minuten bijeen. Steven koos dus bij zijn eerste deelname al direct voor de aanval.

In het peloton bleef het opvallend lang rustig, maar ze hadden de vlucht onder controle. Vooraan vielen de eerste slachtoffers. Bij een eerste versnelling moesten 3 renners de rol lossen, waaronder ook Steven. Howes en Bardet bleven voorop en doken met zijn tweeën de finale in.

De Eyserbosweg en de Kruisberg zorgden voor enige schifting in het peloton en op negen kilometer van de streep werd Bardet als laatste vluchter bijgehaald door een pakket van een kleine veertig man. Dat gezelschap leek gegroepeerd naar de Cauberg te rijden, tot Oscar Freire met nog zes kilometer te gaan ontsnapte. De Spanjaard reed twintig seconden weg van de rest. Terpstra ging in de tegenaanval, maar kon nooit aansluiten. In de achtergrond zette men de sprint in en Enrico Gasparotto bleek de sterkste voor Jelle Vanendert en Peter Sagan.

Steven reed, nadat hij werd ingelopen door het peloton, de wedstrijd op eigen tempo uit en werd 134 ste op ruim 11 min van de winnaar.

In barre weersomstandigheden stond vandaag de rit Paris-Camembert op Stevens programma. Een wedstrijd van 206 km.

De wedstrijd kende een kopgroep van 2 renners. Achter het leidersduo bleef het peloton het tempo hoog houden. In plaatselijke ronden reden 3 renners weg uit het samengelopen peloton. 12 man ging in de achtervolging, waaronder ook Steven. Hij kreeg de steun van ploegmaat Evert Verbist. Uit de achtervolgende groep reden nog eens 2 renners weg.

De winnaar zat vooraan. De Fransman Pierre-Luc Perichon was sneller dan Cyril Bessy en Jean-Marc Bideau. Steven sprintte als snelste van zijn groep en haalde nog net 1 van de 2 achtervolgers in. Hij werd amper 6 sec na de winnaar 5 de.

De laatste etappe kende vele ontsnappingen. De rit verliep aan een hoog tempo en doet voelde Steven na zijn val eerder in deze ronde. Het peloton aasde opnieuw op een massasprint.

Dekker kon in de slotkilometer licht profiteren van een val in het peloton. De renner van Garmin hield stand en schreef de etappe ook op zijn naam. Nacer Bouhanni won iets later de sprint voor de tweede plaats voor Sacha Modolo.

Steven mengde zich mee in de sprint, maar de renner voor hem viel stil en hij moest vol in de wind opnieuw positie kiezen. Hij werd alsnog 8 ste. In de eindstand behaaldt Steven een 60 ste plaats op 6 min 54 sec

Durbridge gaf de leiderstrui niet meer uit handen en volgt op de erelijst de Fransman Anthony Roux op. Manuele Boaro en Nelson Oliveira mochten mee het podium op als respectievelijk tweede en derde.

De Fransman Romain Matheou en zijn landgenoot Jonathan Thire trokken er vroeg op uit, maar maakten nooit een schijn van kans. Het peloton hield het duo in het vizier en zou in de finale weer komen aansluiten.

Het peloton verbrokkelde en een compacte groep sprintte voor de overwinning. Francisco Ventoso was na 181 kilometer de snelste voor Jure Kocjan en Samuel Dumoulin.

Steven kwam als eerste over de streep van een achtervolgende groep op 2 min 33 sec op een 38 ste stek.

De individuele tijdrit in het Circuit de Sarthe is gewonnen door Luke Durbridge. De 20-jarige Australiër was de beste over 6,8 kilometer.

Durbridge reed in de straten van Angers acht seconden sneller dan de Italiaan Manuele Boaro. Nelson Oliveira strandde als derde.

Steven reed na zijn val een verdienstelijke tijdrit en werd 54 ste op 37 sec van de winnaar. In de stand staat Steven op een 89 ste plaats op 4 min 21 sec.

De eerste etappe van deze rittenkoers ging over een afstand van 193 km. De wedstrijd kende een vlucht van 3 man. De sprintersploegen hielden echter controle over de wedstrijd en mikten op een massasprint. Die kwam er ook en de winnaar was de snelle Rus Denis Galimzyanov. Hij toonde zich sneller dan Sacha Modolo en Juan Jose Haedo.

Steven voelde zich goed en mengde hem vooraan het peloton om mee een gooi te doen naar de overwinning. Tijdens de sprint vond hij echter niet het juiste spoor en raakte wat uitgesloten. Hij kwam nog net binnen de top 10 over de streep en werd 9 de.

Daags na zijn vijfde plaats starte vandaag Steven in de Flèche d'Emeraude - Saint Malo. Een wedstrijd van een goeie 183 km.

De rit draaide opnieuw uit op een massasprint. Hierin bleek de snelste man van gisteren ook nu de rapste te zijn. De Italiaan Roberto Ferrari won de sprint van het peloton. De dichtste ereplaatsen waren voor de Fransen Bouhanni en Engoulvant.

Ook vandaag moeide Steven zich in de sprint. Hij eindigde een plaatsje lager dan gisteren en werd 6 de.

Steven blijft nog even in Frankrijk en start er in de rittenkoers Circuit Cycliste Sarthe - Pays de la Loire.

De 198 kilometer lange wedstrijd werd gekleurd door een groep van vier. In de finale kwam het peloton terug en volgde de ene demarrage na de andere. Die van Laurent Mangel leek de goede, maar die werd in de slotkilometer toch weer gegrepen.

Ferrari koos een beter moment uit en haalde het. De Italiaan bleef met een late uitval het peloton maar net voor. Laurent Pichon en Julien Simon eindigden respectievelijk tweede en derde.

Steven zette zich vooraan in de sprint en werd knap 5de

Met zijn negenen kozen ze vandaag voor het vroege hazenpad. De Belgen Stijn Neirynck, Stevens ploegmaat Kevin Van Melsen en Koen Barbé reden samen met Jon Izaguirre, Thomas Bertolini, Julien Fouchard, Vladimir Isaychev, Yuriy Krivtsov en Anders Lund een voorsprong van zo'n tien minuten bijeen.

Voorbij halfkoers en op weg naar de heuvelzone probeerde GreenEDGE het grote pak in waaiers te trekken. Tevergeefs. Aan de voet van de eerste passage op de Kemmel, met nog 55 kilometer te gaan, reed een nog omvangrijk peloton op een drietal minuten van de kopgroep. Daar waren ondertussen Izaguirre en Lund weggereden. De tweede beklimming van de Kemmelberg weinig vuurwerk op. Tot de laatste helling van de dag, de Monteberg op dik dertig kilometer van het einde, het vuur plots aan de lont stak.

Fabian Cancellara en Peter Sagan ontsnapten en haalden het gros van de vroege vluchters bij. Een eindje verderop kwam een eerste groep van een man of 25 aansluiten met de grote namen. De ploegen van de sprinters zetten hun mannen op kop en gingen vol voor een massasprint. Daarin toonde Tom Boonen zich de snelste voor Sagan en Breschel.

Steven zat op het moment waar het peloton de Kemmelberg opreed, iets te ver en miste de goeie trein. Hij kwam in een peloton aan als 102 de.

De ganse wedstrijd werd gecontroleerd door de ploeg van FDJ - Bigmat. Ze aasden op een nieuwe overwinning in de sprint. Hun opzet slaagde, want de wedstrijd draaide uit op een massasprint.

Hun nieuwe Franse talent toonde opnieuw zijn kunnen en vierde zijn 4 de overwinning van het seizoen. Laurent Mangel werd 2 de en Mickael Delage werd 3 de.

Steven kwam vooraan in het peloton over de streep als 21 ste.

Vandaag werd voor de 13de keer de Classic Loire Atlantique afgewerkt. Een wedstrijd over 184 km en bij nogal frisse temperaturen.

De wedstrijd kende constant aanvallen, maar nooit echt een lange ontsnapping. Dit bleef zo tot aan de finish. In een sprint met 2 klopte de Fransman Florian Vachon zijn Italiaanse metgezel Mirko Selvaggi. 16 sec later werd Sebastien Delfosse derde.

Steven kwam als 30 ste in een tweede groepje over streep op 48 sec van de winnaar.

Na 30 km trok Steven ten aanval samen met 5 metgezellen. Veel ademruimte kregen da koplopers niet en toen Steven lek reed, werd hij terug ingelopen door het peloton. Even later werden ook de 5 overblijvers ingerekend.

Bij aanvang van de plaatselijke ronden, ontstond er een grote kopgroep met ondermeer Steven. Op 50 km van de aankomst glipten 9 renners vanuit deze kopgroep weg en Steven was alert genoeg om mee te springen.

Bij het ingaan van de laatste ronde ondervond Steven hevige krampen als naweeën van zijn buikgriep. Ritwinst zat er dus niet in ondanks de vormpijl de goede richting uitgaat. Hij reed de wedstrijd alsnog uit op een knappe 7 de plaats.

De overwinning ging naar Preben Van Hecke voor Egidijus Juodvalkis en Gediminas Bagdonas.

In barre weersomstandigheden ging de eerste kermiskoers van het seizoen van start. Steven had ambitie om deze koers voor de 5 de maal op zijn palmares te zetten na zijn tweede plaats in de vlaamse pijl.

Al snel werd duidelijk dat het slechte weer een grote rol zal spelen tijdens deze wedstrijd. Tijdens de eerste wedstrijduren gafen al een pak renners er de brui aan. Slechts 38 renners van om en bij de 180 deelnemers, vonden de moed om de wedstrijd uit te rijden. Ook Steven stapte af. Hij ondervond te veel last van de kou en ging zich vroegtijdig opwarmen.

De uiteindelijke overwinning ging naar Nico Eeckhout voor Gediminas Bagdonas en Pieter Jacobs.

Zondag staat de Omloop van het Waasland op het programma.

Vandaag stond De Vlaamse pijl-Stannah op het programma. Een wedstrijd die via de Zwalmstreek de Vlaamse Ardennen aandoet. Op de Hotond reed een groep weg van 21 renners. Steven was attent en glipte mee.
Even later, op de Tiegemberg, reden Steven en Frédéric Amorison weg van hun metgezellen. De 2 bleven een tijdje op kop, maar net voor de 3 plaatselijke ronden werden ze terug ingelopen.

Bij het ingaan van de laatste ronde kwam een nieuwe kopgroep van 4 man tot stand. Opnieuw was Steven bij de pinken en maakte zo deel uit van het kwartet.

Op 1,5 km van de eindstreep plaatste Frédéric Amorison de juiste ontsnapping en kwam nog net solo over de streep. 3 sec later won Steven knap de spurt voor de 2de plaats. De 3 overgebleven achtervolgers konden nog net uit de greep van het peloton blijven. Boris Dron werd 3de.

Vijf Belgen kleurden lange tijd de wedstrijd. Iljo Keisse en Dennis Vanendert gingen op pad met Antoine Demoitie, Jonathan Breyne en Kevin Van Melsen, ploegmaat van Steven, reden vlot een mooie voorsprong bijeen, maar hun liedje was uitgezongen op ongeveer 25 kilometer van de streep.

Nadien volgde een spervuur van aanvallen, maar uiteindelijk kwam de winnaar voort uit een massasprint. Boeckmans werd gedwongen die van ver aan te zetten en nam meteen enkele fietslengtes. Hij leek op weg naar de bloemen, maar viel op de hellende strook wat stil en werd in de slotmeters nog geremonteerd door regerend beloftenwereldkampioen Arnaud Démare. Adrien Petit werd derde.

Steven, geveld door buikgriep, moest het peloton in de laatste ronde laten gaan en stapte uit koers.

Het eerste uur werd aan een hels tempo afgewerkt, maar nadien kwam er toch ruimte voor de vluchters. Greg Van Avermaet, Jérôme Baugnies, Koen Barbé, Gilles Devillers, Justin Van Hoecke, Julien Fouchard en Niko Eeckhout behoorden tot de kopgroep.

Van Avermaet en Eeckhout waren veruit de sterksten en zagen de kopgroep in de heuvelzone stelselmatig uitdunnen. De Oude Kwaremont zorgde ook in de achtergrond voor beweging: een groep van een man of twintig reed een minuut weg van het peloton. Met nog 45 kilometer te gaan vloeide alles weer samen, al was dat zonder Eeckhout gerekend. Hij bleef met Jan Ghyselinck, Sylvain Chavanel, Jimmy Engoulvent, Wouter Mol, Jetse Bol en Aliaksandr Kuschynski uiteindelijk vooruit tot op tien kilometer van de streep.

De sprintersploegen hielden alles onder controle. Cavendish wreef dus in zijn handen en maakte de karwei aan het eind ook knap af. Op het podium werd hij geflankeerd door Yauheni Hutarovich en Kenny van Hummel.

Steven had de opdracht om ploegmaat Van Dijk in een gunstige positie af te zetten voor de sprint. Dit lukte en Van Dijk werd knap 8 ste. Steven zelf werd alsnog 25 ste.

De Ruta Del Sol is gewonnen door Alejandro Valverde. De Spanjaard kwam in de slotetappe niet meer in de problemen.

De ronde ging van start met de proloog. Deze werd gewonnen door Patrick Gretsch. De Duitser was de beste over een afstand van 6 km. Steven deed er 36 sec langer over en werd 75 ste.

De tweede rit kende een traditionele vlucht van 4 renners. Ze kregen een vrijgeleide van 10 min. Het peloton voerde het tempo en een massasprint zou de winnaar bepalen. De koplopers konden nog net 3 sec uit de greep van het peloton blijven en de winnaar werd de Spanjaard Javier Ramirez. Steven kwam halverwege het pak binnen op de 92 ste plaats op 3 sec van de winnaar.

Daags nadien stond de eerste hobbelige rit op het programma. Mickaël Buffaz was de enige renner die er zin in had. De Fransman van Cofidis reed een hele dag alleen in de vuurlijn, nam een voorsprong van iets meer dan zes minuten en werd net voor de slotklim weer ingerekend. Even leek het erop dat een reeks mindere goden samen naar de top zouden rijden, tot Valverde op een dikke kilometer zijn duivels ontbond. De kopman van Movistar walste op en over de ontsnapte renners en boekte zijn tweede zege van het seizoen. Hij neemt ook de leiderstrui over/ Steven liet begaan en kwam binnen als 98 ste op 5 min 53 sec.

Na de koninginnenrit van gisteren stond er vandaag een makkelijkere etappe op het programma. Een vlucht van vijf koos het hazenpad. Het peloton gaf hen een vrijgeleiden van twee en een halve minuut en riep ze diep in de finale weer terug. De Alto de la Malaha, een helling van derde categorie, dunde het pak op een goede zes kilometer van het einde nog flink uit, maar Freire kwijtspelen lukte niet. Hij was aan de streep de snelste en boekte ook zijn 2 de zege van het seizoen. Steven reed de wedstrijd uit als 83 ste op 2 min 18 sec.

De laatste etappe werd gewonnen door Daniel Moreno. Een groep van zeven renners reed twee minuten bij elkaar. Movistar hield het tempo in het peloton strak en wilde Valverde aan de eindzege helpen. Met nog elf kilometer te gaan smolt alles weer samen. Movistar kreeg daarna hulp van Katusha om de boel bij elkaar te houden. Met succes, want een compact peloton begon aan de slotklim. Er moesten 140 hoogtemeters worden overwonnen in bijna twee kilometer. Het werk van Katusha bleek niet voor niets. Daniel Moreno klom het snelst en zette de rest van de favorieten op twee seconden. Goed voor zijn eerste zege van het seizoen. Valverde werd tweede en de eindoverwinning kwam nooit in gevaar. Steven werd vandaag 63 ste op 2 min 21 sec. In het eindklassement werd Steven 85 ste op 10 min 47 sec.

Jonathan Tiernan-Lock heeft in deze ronde ook zijn 2de etappewinst beet. Hij toonde zich de sterkste in de ingekorte slotrit.

Dan toch geen Mont-Faron in deze 39e editie. De befaamde helling werd geschrapt door de felle winteromstandigheden, die ook al de eerste etappe en andere wedstrijden teisterden.

Uiteindelijk stond er op de vierde en laatste dag maar 77 kilometer op het programma, met de Col du Corps de Garde als nieuwe ultieme hindernis. De jonge Fransman Johan Le Bon kleurde solo de wedstrijd, maar sneuvelde aan de voet van de acht kilometer lange slotklim.

Het was Jonathan Tiernan-Locke die net als in de openingsrit het laken naar zich toe trok. De Brit van Endura Racing mag zich ook meteen eindwinnaar noemen, Michel Kreder beperkte de schade net genoeg voor een tweede plaats. Daniel Navarro is derde.

Steven liet tijdens de slotklim het peloton gaan en kwam binnen als 70 ste. In het algemeen klassement eindigt hij als 117 de op 12 min 11 sec. Deze ronde stond voor de ploeg vooral in het teken als voorbereiding op de komende weken. De conditie bij Steven is reeds ok en het is uitkijken naar de opening van het Belgisch wielerseizoen. Volgende week start Steven in de Ruta del Sol.

Michel Kreder heeft ook de derde etappe in de Ronde van de Middellandse Zee naar zich toe getrokken. De Nederlander was wederom de snelste in de massasprint.

Michael Albasini en Florian Vachon reden de hele dag in de vuurlijn, maar werden in de finale, ondanks de hulp van de frisse Julien El Fares, bij de kraag gevat. FDJ, de ploeg van leider Yauheni Hutarovich, hield het peloton vervolgens samen.

Er werd gesprint voor de zege en daarin was Kreder de rest te snel af. Danilo Napolitano werd tweede. Morgen volgt de meest lastige etappe uit de reeks, met aankomst op de Mont Faron.

Steven zat de ganse rit in het peloton en kwam als 92 ste binnen. In de stand neemt hij 134 ste op 9 min 18 sec.

Michel Kreder heeft de tweede etappe in de Ronde van de Middellandse Zee gewonnen. De Nederlander plaatste een late demarrage en bleef uit de greep van het peloton.

Laurent Mangel, Sébastien Turgot, en, net als gisteren, Thomas Vaubourzeix, vormden de vlucht van de dag. Het Franse trio reed een maximale voorsprong van anderhalve minuut bij elkaar en zou al op veertig kilometer van het einde in Martigues worden gevat.

Een massasprint leek in de maak. Het peloton ging de laatste kilometer in, waarin Kreder voor stoorzender speelde. De renner van Garmin bewees echter dat het peloton, net als gisteren, niet sterk genoeg bleek om de boel bijeen te houden en won de etappe.

De Canadees Guillaume Boivin strandde als tweede voor de Wit-Rus Hutarovich die de nieuwe leider wordt.

Steven reed een 10 tal km voor de streep lek en kwam in een groepje met achterstand binnen op plaats 136. In het algemene klassement staat hij 138 ste op 9 min 8 sec.

Jonathan Tiernan-Lock heeft verrassend de eerste etappe in de Ronde van Middellandse Zee op zijn naam geschreven. De Brit van Endura Racing profiteerde van een val in volle sprint.

De traditierijke Franse rittenkoers, lang onzeker door financiële problemen, werd op gang getrokken met een 132 kilometer lange rit richting Meyreuil. Ook hier had het strenge winterweer zijn invloed, want verschillend hellingen moesten uit het parcours gehaald worden.

Thomas Vaubourzeix kleurde de wedstrijd. De Fransman van La Pomme Marseille reed zeven minuten weg, maar maakte in zijn eentje geen schijn van een kans tegen de sprintersploegen.

Zij werden echter gedwardsboomd door Jonathan Tiernan-Lock, die van een korte knik in volle finale gebruik maakte om een kleine maar beslissende kloof te slaan. Yauheni Hutarovich werd 2de en Sébastien Chavanel werd 3de

Steven liet tijdens de slotklim het peloton rijden en werd uiteindelijk 136 ste op 3 min 51 sec. In de stand staat Steven 136 ste op 4 min 01 sec

Gisteren zijn Steven en Hannelore trotse ouders geworden van hun 2^de zoontje Thor. We wensen hen samen met grote broer Lars het allerbeste toe en dat ze samen mogen genieten van een mooie toekomst!!

Ondertussen is Steven begonnen met de voorbereidingen voor komend seizoen. Na een korte rustpauze hervatte hij reeds de trainingen op fiets. Ook volgend seizoen blijft Steven actief bij het team van Willems Veranda’s en Accent jobs. De ploeg onderging weliswaar een kleine naamsverandering, nl Accent.jobs-Veranda Willems.

De ploeg toont nu al ambitie naar volgend jaar en haalde ondermeer Leif Hoste binnen.

Laat ons hopen dat Steven zich zonder problemen kan voorbereiden tijdens de eindejaarsperiode zodat hij klaar is voor het seizoen 2012.

We wensen iedereen alvast prettige feestdagen toe en fantastisch jaar 2012.

Het seizoen 2011 zit er al een tijdje op en het nieuwe staat stilaan voor de deur. Ik heb nog een beetje vakantie maar het voedingsregime wordt alweer een beetje strakker. Veel veranderd er niet in het team voor volgend jaar qua materiaal of renners, maar dat hoeft ook niet want ik voel me goed in de omgeving van Accent.jobs - Veranda's Willems.

Het enige wat ik en Kurt zullen proberen veranderen is de opvolging van de website. We konden dit jaar bijzonder weinig aan de website veranderen omdat de webmaster ons zwaar in de steek heeft gelaten. We proberen te werken aan een oplossing zodat we volgend jaar opnieuw uitslagen/foto's/etc ... kunnen uploaden.

Na de valpartij in de enecotour hervatte Steven zijn seizoen in de wedstrijd te Mere. Het was afwachten hoe het zou verlopen met de knie. De wedstrijd kende tradiotioneel wat aanvallen, maar nooit slaagde een groepje er in om weg te rijden van het peloton.

Steven ondervond weinig of geen last van zijn knie en reed de ganse wedstrijd vlot mee in het peloton.

De wedstrijd draaide uit op een massasprint en het was ploegmaat Gregory Habeaux die de snelste was van het pak. Het podium werd vervolledigd door Pieter Ghyllebert en Alexander Krieger.

Steven reed de laatste kilometer met een gebroken zadel en werd 74 ste.

Slecht nieuws omtrent de blessure van Steven na zijn valpartij in de eneco tour. De pijn in de knie is nog steeds te hevig om dinsdag van start te gaan in Heusden. In de plaats daarvan moet Steven onder een MRI-scan voor verder onderzoek aan de knie.

Laat ons hopen dat de blessure meevalt, zodat Steven alsnog zijn seizoen kan afsluiten in het peloton.